Wie is er Antwerpser dan Axl Peleman? En zijn ze daar niet enigszins chauvinistisch?
Wel dan, als Axl Peleman de loftrompet zingt van de Groene Gordel, dan zal dat daar toch echt wel de moeite zijn he.
Voor wie dat niet gelooft: zopas is de nieuwe  werffolder voor de Groene Gordel verschenen, in een nieuwe en verrassende look. Het hoofdartikel gaat over een vakantieverblijf van Axl Peleman en zijn gezin in de Groene Gordel. Verder vind je er een overzicht van de (geuze)brouwerijen, kindvriendelijke tips, kant-en-klare wandel- en fietsvoorstellen met kaart en al, getuigenissen van BV's over hun geheime plekjes in de Groene Gordel, fietssuggesties van o.a. Eddy Merckx en Niels Albert, tips voor parken en bossen... Je kan de folder hier openklikken of bestellen door een reactie op dit bericht.

Hoera! Gisteren noteerden wij de 300.000ste bezoeker op deze blog. Spijtig dat ik de lezers niet kan identificeren. Ik had immers graag die jubileumbezoeker een attentie gegund maar ik stel dus nu iets anders voor. Alle bloglezers die mij
op donderdag 11 februari om 20 u een print tonen van ons eerste blogbericht trakteer ik op een drankje. Ik bevind mij op dat moment in cafe Artischok in de Tiensestraat te Leuven.
Los daarvan, beste lezers, ben ik blij met uw trouw bezoek. Wij hebben ondertussen al zo'n 113 berichtjes gepost en ik ben nog lang niet aan het einde van mijn inspiratie. Onze provincie heeft zoveel te bieden aan zijn bezoekers dat ik nog lang kan doorgaan. Wie daar in een notedop een overzicht van wil, kan zich - gratis! - onze nieuwe toeristische kaart aanschaffen. Die is viertalig, geeft een overzicht van de belangrijkste toeristische info. Aan de ene kant staat een wegenkaart met aanduiding van de logementen en infokantoren en de andere zijde geeft een kaart met de belangrijkste bezienswaardigheden, wandelingen, fietstochten enz. Zij ligt klaar in de  toeristische infokantoren of je kan bellen naar 02-267620 of mailen naar toerisme@vlaamsbrabant.be.

De schoonheid van het landschap in Zuid-Dijleland kan niet genoeg bezongen worden. Gisteren nog heb ik daar weer uitgebreid kunnen van genieten. De Dijle- en Lanewandeling in Sint-Agatha-Rode (uit het boekje 15 wandelingen Dijleland) is 7,5 km lang en lag er in de sneeuw wintersmooi bij. Wel een drassig gebied maar met mijn laarzen is er geen dooi- of ander weer dat mij tegen houdt. Bijzonder knap is toch wel die sterk meanderende Dijle in de weiden. Daar leven zelfs bevers! Ik heb er helaas geen foto kunnen van nemen maar we hebben op de oever boompjes gezien die duidelijk door bevers afgevreten waren. Echtentechtig waar! Leve de natuur in de Groene Gordel!

Iets minder enthousiast was ik na afloop over de plaatselijke horeca. Het cafe Estaminet, aan het geklasseerde dorpsplein met zijn fraaie kerk en reuzeplataan, was altijd een gezellige drank- en eetgelegenheid met een hoog couleur locale-gehalte. Helaas viel er voor onze hongerige magen niet veel meer te bikken. De nieuwe rookwet weet je wel. Keuken gesloten. Tja, een koffie dan maar, om wat op te warmen, en naar het Zuiderhuis getrokken in OUd-Heverlee. Ook gezellig.

Dit zijn de winnaars van onze verjaardagswedstrijd:

Griet Van den Branden uit kessel-lo, Verbeek uit Wilsele, Baptist Vlaeminck uit Leuven, Davy Ickx uit Meensel-Kiezegem en Bart Claes uit Neerlinter. Zij ontvangen eerstdaags een duoticket voor het museum M. Zij kunnen daarmee niet alleen de vaste collectie zien van dat museum maar tevens ook de nieuwe tentoonstelling Parallellepipeda die vrijdag opent. Vooraanstaande kunstenaars en wetenschappers van de K.U.Leuven vinden daar elkaar "op het snijvlak van hun nieuwsgierigheid" en ontdekken onbekende, inspirerende werelden.

Wist jij dat na Tongeren Tienen de belangrijkste Romeinse nederzetting was in ons land? Tussen 1997 en 2003 werd in het Grijpenveld (een site van 20 ha achter het Tiense station) de grootste archeologische opgraving ooit in Vlaanderen gerealiseerd. Daar vond men o.a. een groot grafveld, een Mithrastempel en een hele pottenbakkerswijk. En de belangrijkste stukken daarvan zijn tentoon gesteld in het stedelijk museum Het Toreke onder de titel “Doodgewoon. Rituelen van Leven en Dood in de Romeinse tijd”. De afdeling “dood” staat er al van in 2006 en noem ik behoorlijk spectaculair. Daar vind je bv. een complete reconstructie van wat er in een Tiense tumulus (grafheuvel) ontdekt werd. Die afdeling wordt eind van deze maand gesloten om vernieuwd te heropenen op 17 juni. Daarom ben ik nog gauw eens gaan kijken met één van mijn vrienden. De linkervleugel over “leven” blijft wel permanent open en wil ik jullie dus zeer aanraden. Daar zie je onder meer die fameuze fallus uit het pottenbakkersatelier waarmee de Romeinen het onheil afweerden.

We zijn ook nog eens naar de drie tumuli in de wijk Grimde gaan kijken. Die site is uniek en haalde niet voor niets de finale van de monumentenstrijd in 2006. Helaas ligt het er daar erg verkommerd bij. Tienen heeft naar verluidt wel allerlei plannen met dit bijzonder monument maar concreet is daar nog niks van te zien. Spijtig! Als ik zie hoe Tongeren wol spint bij zijn Romeins verleden, dan weet ik zeker dat de suikerstad daar niet moet voor onderdoen. Alleen al het gebouw waar die tentoonstelling in ondergebracht is loont de moeite. Het betreft een oude stadsgevangenis die mooi gerestaureerd werd en een gezellig hoekje vormt aan de Grote Markt, samen met het Suikermuseum, het museumcafé en de Streekwinkel. Echt iets voor een gure winterse vrije dag.

Toerisme Vlaams-Brabant werkt graag samen met Vlaanderen Vakantieland op één. Dat programma toont de Eén-kijkers al jaren de mooiste plekjes in binnen- en buitenland, maar vanaf nu geeft het magazine ook reisadvies op maat. Op de website van één kunnen reislustigen een persoonlijk reisprofiel aanmaken. (Doe de reistest) Daarna krijgen ze in een oogwenk een overzicht van alle reportages van Vlaanderen vakantieland die voor hen interessant zijn. Ik heb dat eens uitgeprobeerd en blijkbaar ben ik het type van de "actieve ontdekker". Vlaanderen Vakantieland biedt mij dan allerlei tips aan (reportages online!) om mijn wensen in te vullen, zowel in binnen- als buitenland. Een leuke formule! Dat moet je ook eens proberen, al hoop ik natuurlijk dat jullie ook nog mijn berichtjes zullen blijven volgen en in Vlaams-Brabant op stap gaan.

Ransberg!? Een vergeten dorpje, ergens diep in het Hageland. Ga het zoeken in de driehoek Diest-Tienen-Sint Truiden. Daar hebben wij eergisteren het vernieuwde wandelboekje "Velpevallei" voorgesteld. Zalig is het daar! Ik vind die streek buitengewoon geschikt voor wandelen en fietsen. Zo rustig is het nergens anders in onze provincie. Het is nu wel winter, maar - zoals gedeputeerde Monique Swinnen zei - wandelen kan in elk seizoen. Het was kil en drassig, maar het regende niet meer. Ja, dan heeft het platteland ook zijn charmes! Natuurlijk is deze regio nog interessanter in de lente. De vele fruitgaarden staan er dan in bloei. En de regio heeft nog meer in petto: legenden, folklore, vruchtbare akkers, holle wegen, uitgestrekte valleien, historische gebouwen,... met daartussen als rode (of beter gezegd blauwe) draad de Velpe. In totaal gaat het over 20 wandellussen in Bierbeek, Boutersem, Glabbeek, Lubbeek en Kortenaken die samen bijna 130 km meten. Wij stapten het A Speculopad in Ransberg (6 km), met zijn 80 m één van de hoogste punten in het Hageland. Wie volgt ons voorbeeld?

De nieuwe pocket telt 140 blz. en kost € 6. Te bevragen bij www.toerismevlaamsbrabant.be of in de toeristische diensten.

De opening van het nieuwe Leuvense stadsmuseum M stond helemaal in het teken van de fameuze Rogier vanderweydententoonstelling. Nu de drukte van dat megasucces geluwd is kunnen we de aandacht focussen op de permanente collectie. Het nieuwe museum moest toch ook de rijke, eigen collectie tot zijn recht laten komen. En ik heb me daar gisteren in ondergedompeld. Vooreerst: nog voor je één kunstwerk hebt gezien, is het al de moeite om dit museum te bezoeken. Het gebouw op zich blijft fascineren. Hoe architect Stéphane Beel op dat lapje grond zo'n groots complex heeft weten te realiseren is een wonder. Het blijft wel een ingewikkeld labyrint, maar er zijn een eenvoudig museumgidsje én een audioguide ter beschikking. De eigen collectie is enorm rijk maar zit grotendeels in de kelders. De tentoonstelling zal dus later nog wisselen. Wat we nu zien concentreert zich vooral rond de kunstproductie in Leuven en Brabant van de late middeleeuwen tot de 19de eeuw. Persoonlijk was ik nogal getroffen door het albasten retabel (zie foto) en de nieuwe Constantin Meunierzaal. Momenteel (en blijkbaar nog geruime tijd) blijven een aantal stukken uit de Vanderweyden-tentoonstelling in Leuvens bruikleen. Zijn Zeven Sacramenten blijft dus een absoluut topstuk en een troost voor wie de expo zou gemist hebben. Het valt ook op dat deze collectie dezelfde sobere opstelling kreeg als die Rogiertentoonstelling zelf. Dat is wel functioneel, maar geeft mij soms een wat kale indruk. Ook de presentatie in en vooral van de salons in het burgerhuis Vanderkelen-Mertens lijkt mij voor discussie vatbaar. Het is allemaal prachtig gerestaureerd maar zelf hou ik meer van de vroegere interieur-opstelling. Hoedanook komt de verzameling nu sterk tot zijn recht. Je krijgt bij je bezoek ook telkens toegang tot de andere tijdelijke tentoonstellingen (nu nog even Jan Vercruysse). Ga dus, beste Bloglezer, als je nog eens in Leuven passeert binnen in dat intrigerende gebouw en geniet, zoals ik, van de Leuvense kunstenrijkdom. En Leuvenaars die zelf nog niet zouden geweest zijn moeten dat zeker ook goed maken. Zij hebben nu een museum om fier op te zijn! Wij geven, n.a.v. onze Blogverjaardag, 5 duotickets voor het museum gratis weg. De eerste 5 lezers die via de knop "Mail mij" (hiernaast linksonder) om gratis tickets vragen krijgen ze toegestuurd. Veel succes!

Het lijkt er op dat het nu snel zal gaan dooien. Ik ben dus gisteren nog gauw een wandeling gaan maken in de sneeuw. Het Agentschap voor Natuur en Bos (016/241740) – dat is een dienst van de Vlaamse Gemeenschap – heeft sinds 2007 het beheer verworven over de domeinen rond het kasteel van Horst in Sint-Pieters-Rode. Zij hebben recent een vouwfolder uitgegeven over dat domein zoals eerder al gebeurd was voor Heverleebos-Meerdaalwoud, het Zoniënwoud en andere Vlaamse bossen. Je kan nu immers - eindelijk ! - vrij in dat bos gaan wandelen. Drie relatief korte trajecten zijn uitgestippeld, bewegwijzerd en op plan weergegeven. Wie het kasteel gaat bezoeken moet beslist eens één van die routes afstappen. 

Dat is daar altijd al bijzonder mooi, maar ik heb er nu, in de sneeuw, dubbel van genoten. De zware lucht had ongeveer dezelfde kleur als het land in de verte en de einder scheen opgenomen in een wazige verte. Het Sint-Jozefskapelleke langs de Peerse is niet voor niets het meest gefotografeerde kapelletje van het land.  De ligging op een hoogte, het gezelschap van een bijzondere boom maar zeker ook de legende dragen daar toe bij. Het was o.a. de laatste bidhalte van de ter dood veroordeelden, die eertijds van de kasteelkerkers naar de galg trokken! Hier smelten natuur, geschiedenis en cultuur samen in een mysterieus moment waar ge even voor moet blijven stilstaan.
Achteraf had mijne compagnon, die nabij de fraaie pastorie van Sint-Pieters-Rode woont, nog een aangename verrassing. Ik kreeg daar een Engel voorgeschoteld. Neen, da’s niet wat sommigen onder u meteen zullen denken, maar wel een glas bier. Een gloednieuwe parel aan de rijke kroon van onze Vlaams-Brabantse bierenrijkdom. Het is gebrouwen in Kortrijk-Dutsel (een andere deelgemeente van Holsbeek) en er zit naar ’t schijnt ook haver in. Dat verklaart wellicht de bijzondere geur. Ik kon er wel van genieten, maar dan wel met mate. Het is verdorie een straf bier. Als je dus eens naar Horst gaat, stop dan achteraf ook eens in café ’t Kwadraat (016-539990) in Holsbeek. Daar kan je dat vinden, als er tenminste geleverd is, want die kleine huisbrouwerijen kunnen niet dezelfde voorraad garanderen als InBev (waar het dees dagen ook al zo moeilijk is…).

Op 11 januari 2009 schreef Lieven Elst hier zijn laatste blogberichtje. Hij bouwde immers op een andere provinciedienst verder aan zijn carrière. Of ik zijn taak kon overnemen? Bwa, misschien ja. Ik weet wel wat te vertellen. Het frustreert me immers nog altijd als ik zie hoeveel toffe, schone uitstapgelegenheden onze provincie te bieden heeft en hoe weinig de Vlamingen die kennen. Bovendien kan ik wel een beetje met de met de pen overweg. De computer, da's al heel wat minder. Wist ik veel dat het posten van deze berichtjes zoveel digitale voeten in de aarde heeft. Dus ja, op 13 januari - exact één jaar geleden - konden jullie mijn eerste bijdrage lezen. Ondertussen zijn er 106 berichtjes verschenen en ik heb er nog veel zin in.

Dat is evenwel alleen maar mogelijk geweest dank zij de vele en geduldige IT-hulp van collega Jeroen Mertens (rechts naast mij op de foto). Waarvoor hier mijn hartelijkste dank!
Ik wil, zoals aangekondigd, mijn eerste Blogverjaardag vieren samen met u, beste lezers. Vrijdag verdeel ik onder jullie 5 duotickets voor het nieuwe Leuvense museum M.

Maar eerst ga ik nog even van de laatste sneeuw genieten.

Er zijn mensen die de sneeuw verwensen en in deze wintertijden altijd binnen blijven. Tja, ik vind het ook gezellig bij de haard, maar overdag wil ik toch liever eens buiten en van het (schaarse) daglicht genieten. En je kan die sneeuw toch ook van zijn goede kant bekijken. Mensen toch, geniet nu van het fantastich mooie zicht dat het landschap ons biedt. Ik ben gisteren, goed ingeduffeld, een wandeling gaan maken met een stel vrienden in Haacht. De Dijlevalleiwandeling (uit het boekje Noord-Dijleland) is 9 km lang en vertrekt in de Haachtse wijk Sint-Adriaan. Daar is eigenlijk niets bijzonder te melden. Het betreft een gewone wandeling door de velden en een lang stuk op de oever van de Dijle. Maar hoe bijzonder is toch dat landschap onder het sneeuwtapijt! Alles wit en stil. Wel af en toe kinderen en jongeren die joelen van de sneeuwpret. En achteraf natuurlijk een pint op café. Niet zomaar een café hé. De "Point Virgule" (0474-528671) heeft wel een erg rijke bierverzameling. En Guiness van 't vat vind je ook niet overal. Dat was dus weer een fijne zondagnamiddag. Er ontbrak wel één wegwijzerbordje, maar dat zal ik gauw door mijn collega's laten in orde brengen. Als dit weer nog enkele dagen aanhoudt, ga ik beslist nog eens in de sneeuw stappen.